δοκιμη 3

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πιθανώς επηρεάστηκε από την αναφορά που του έκανε ο συνταγματάρχης του ελληνικού στρατού Δημήτριος Καθενιώτης, που στάλθηκε στον Πόντο, ως ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, να αναλάβει τη στρατιωτική οργάνωση των Ποντίων και να του υποβάλει, μετά την επιστροφή του, την αναφορά του.

Ο Δ. Καθενιώτης κατά τη μετάβαση του στον Πόντο είχε μαζί του στην αποστολή εκείνη και τους ποντιακής καταγωγής αξιωματικούς Καραπαναγιωτίδη και Ανδρεάδη. Όταν έφτασε εκεί, γρήγορα κατάλαβε ο Καθενιώτης ότι η στρατιωτική οργάνωση των Ποντίων θα προκαλούσε στους Τούρκους τον φόβο για τυχόν συγκρούσεις μαζί τους.

Τον Οκτώβριο του 1919 επέστρεψε στην Αθήνα. Αφού έκανε διάφορες επαφές με τον Βρετανό πρέσβη για δημιουργία ελληνικού στρατού στο κατεχόμενο από Βρετανούς Βατούμ, η σκέψη του απορρίφθηκε ως πρόταση, οργάνωσε, όμως, τους Πόντιους στην Ελλάδα. Ήθελε να τους στείλει στον Καύκασο ως ενίσχυση. Και αυτή η πρόταση απορρίφθηκε.

Στην έκθεση που υπέβαλε στην Αθήνα, την 9η Ιανουαρίου 1920, έγραφε τις σκέψεις του για την ανάγκη οργάνωσης των Ποντίων. Σημασία μεγάλη έχει το γεγονός ότι την από 61 σελίδες αναφορά του δεν την έστειλε μόνον στον πρωθυπουργό, τα υπουργεία Εξωτερικών και Στρατιωτικών, αλλά και στον αρχηγό στρατού της εκστρατείας στη Μικρά Ασία .

Ως αξιωματικός πίστευε ότι ο αρχηγός στρατού θα λάβαινε υπόψη του την αναφορά από στρατηγικής σημασίας. Κανένας δεν έδωσε σημασία στα λεγόμενα — γραφόμενά του.

δοκιμη 2

Όταν το 1909, ο μακεδονομάχος μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης έγινε μητρο­πολίτης στην Αμάσεια του Πόντου, οι χριστιανοί Έλληνες βρήκαν στο πρόσωπο του τον προστάτη τους.

 Όταν, ως μητροπολίτης, διαμαρτυρήθηκε στους πασάδες, τον έκλεισαν φυλακή. Επανήλθε το 1918 στο θρόνο του. Είναι ο άνθρωπος που οργάνωσε το αντάρτικο στον Πόντο και κατά τους υπολογισμούς του, την εποχή του, έφτανε τους 20.000 άντρες και γυναίκες. Κάποιοι άλλοι τους υπολόγισαν περίπου 30.000.

 Είναι γεγονός ότι το ποντιακό ζήτημα αντιμετωπίστηκε από την αρχή ως πρόβλημα των Ποντίων και όχι ως μέρος του ευρύτερου εθνικού ζητήματος. Στην αρχή ο Βενιζέλος, σε απόρρητη απόφαση του, χαρακτήριζε τη δημιουργία «ποντιακών στρατιωτικών τμημάτων» ως πρόπλασμα ενός μελλοντικού ποντιακού στρατού. Η απόφαση αυτή καταλήγει:

 «Εννοείται ότι δεν θα διστάσωμεν και χρηματικώς και κατά πάντα δυνατόν τρόπον να επικουρήσουμε (βοηθώντας) οργάνωσιν στρατού Ποντίων αλλά δέον και ούτοι να επιτηρήσωσιν εαυτούς αφ' ών και δύνανται να θέλουσιν, ούτω δε και ο αγών των θα έχει μεγαλυτέραν δύναμιν».

δοκιμη

prvto θεμα

Λίγοι από τους δασκάλους, στον Πόντο,  ήταν τελειόφοιτοι γυμνασίου. Οι περισσότεροι συνήθως ήσαν απόφοιτοι δημοτικού, χωρίς καμιά επιμόρφωση. Θυμάμαι όταν μαθητής της δευτέρας του δημοτικού, άκουσα από τον δάσκαλό μου τα σημεία του ορίζοντα και του έκανα την ερώτηση:

Κύριε γιατί τον Βορράν λέγνατον και άρκτον; (Κύριε γιατί τον Βορρά τον λένε και άρκτο; )

Πήρα την απάντηση:

Κε γρίξεσα το γιατί εκεί είναι πολλά αρκούδια (Δεν το κατάλαβες, γιατί μου είπε εκεί υπάρχουν πολλές αρκούδες).

Ανδρέας Σπυράντης

Γιατρός